"งึ้ง" แล้วก็ "เงี้ยน"
posted on 22 Feb 2007 13:52 by bestzuya****************************************
ช่วงนี้อัพบ่อยเป็นพิเศษ อย่าว่ากันเลยน๊า ^0^
เรื่องที่จะอัพวันนี้จะขออัพเรื่องเงี้ยนๆบ้างละกันนะคับ
หลังจากมัวแต่อัพเรื่องเศร้าหมอง และเครียดมานาน
(คำว่า"เงี้ยน" หลายคนอาจจะงงและหลายๆครั้งผมมักใช้ศัพท์แปลกๆ
ที่หลายๆคนงง แนะนำให้ไปอ่านบลีอกนี้นะ
http://poonpoon.exteen.com/20050428/entry)
เริ่มเรื่องกันดีกว่า หัวเรื่อง : ลูกผุ้ชายชื่อ ม.
เรื่องนี้เป็นเรื่องราวของเพื่อนผมเองหละ
จะว่าไปแล้วเค้าคือรุ่นน้องคน หนึ่งที่มหาลัย
เรื่องที่ 1 : เหตุเกิด ณ มหาลัย
ผม : เฮ้ยอ้อม (อ้อมเป็นรุ่นน้องคนหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนของ ม. วันนั้นเค้าดูเครียดๆ ไม่พูดไม่จา) เป็นอะไรวะ หน้าเครียดเชียว
อ้อม : พี่ ยายผมที่กาญ(จนบุรี)"เสีย"
ผม : อ้าว หรอ... ทันใดนั้น ม. ก็พูดออกมาด้วยสีหน้าที่นิ่งเฉย ไม่แสดงอาการตกจัยใดๆ
ม. : ทำไมไม่เอาไปซ่อมวะ หรือที่กาญจไม่มีอู่
ผม : ???!
เรื่องที่ 2 : เหตุเกิด ณ โรงเรียนวัฒนา
วันนั้นผมกับ ม. และพี่ชาย(ไม่แท้)ของ ม . ไปเที่ยวงานโรงเรียนวัฒนาขณะเดินอยู่ท่ามกลางฝูงผุ้คน
ผม : เฮ้ย ม. ไหนปากดีว่าจะขอเบอร์สาวไง
ม. : โธ่ พี่เบสท์ พูดดังไปทำไมอะ มันเสื่อม
ผม : เออ ขอโท๊ดหวะ ลืมไป 55+
พี่ชาย ม. : เฮ้ยเราต้องมาตั้งรหัสนะ รุ้กันเฉพาะกลุ่ม
ผม : งั้นเอาไงอะ ชมรมเป็นไง
( ม. กับ พี่ชาย อยู่ชมรมเครื่องครัว หุหุ...งงละซิ เครื่องครัว = หม้อ = ชมรมหม้อไงคับ 55+)
ม. : ไม่เอาพี่เด๋วงง เอาเป็น "เคอร์บ๋อ"
ผม : ??! (ทำเหมือนคนอื่นเค้าฟังแล้วจะผวนไม่เป็นอะนะ คิดไปได้)
เรื่องที่ 3 : เหตุเกิด ณ มหาลัย
วันนั้น รุ่นน้องเพื่อน ม. โทรมาหาเจ้าของบล๊อกคนที่ผมให้ไปอ่านนิยามคำศัพท์ในหลืบสังคมนั่นแหละ
ภัทร : พี่แห้ว ผมแย่แล้ว ปวดหลังช่วยตัวเองไม่ได้เรย มาช่วยหน่อยอยู่จุฬา
ผมกับ ม. : เฮ้ยแห้วไอภัทรเป็นไงบ้างวะ
แห้ว : เด๋วกูไปหาไอภัทรก่อนนะ (ว่าแล้วแห้วก็รีบเก็บ Mac เข้ากระเป๋าและรีบออกเดินทางไปหาภัทรทันทีด้วยความรีบร้อน)
ผมกับ ม. : เอางี้ๆ ถ้ามีไรร้ายแรงโทรมา เด๋วกูกะ ม. จะรีบตามไป
แห้ว : เออ ได้ แล้วผมกับ ม. ซึ่งขณะนั้นกำลังเดาะบอลกันอยู่ก็รอคอยโทรศัพท์
...ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง แห้วไม่ได้โทรกลับมา และแล้ว ม. ก็ชวนกลับบ้าน
ม. : พี่เบสท์กลับกันมั้ย แม่ผมโทรมาบอกเข้าบ้านไม่ได้
ผม : เอ่อ แล้วไอภัทรหละ ไม่รุ้เป็นไง
ม. : เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงหรอกพี่ (ขณะพูดทำหน้าตายมากกกกกก.)
ผม : ทำไมวะ..
ม. : แถวบ้านผม"วัด"เยอะ ไม่ต้องกลัว..
ผม : ???!
เรื่องที่ 4: เหตุเกิด ณ มหาลัย (ที่เดิมๆ)
ม. : รองเท้าพี่เบสท์ราคาเท่าไหร่
ผม : ก็หลายพันอยู่
ม. : อย่างว่าหละนะ ของถูก ผมหนะต้องใส่ของแพงๆ ก็อย่างนี้แหละคนมันมี"ฐานะ"
ผม : (อึ้งกับคำพูดมันนิดหนึ่ง) ฐานะไรวะ
ม. : ฐานะ "ยากจน"
ผม : ??!
เรื่องที่ 5 : เหตุเกิด ณ โรงเรียนวัฒนา (วันเดียวกะข้างบนแหละ)
วันนั้น ม. ไปแอบปิ๊งสาวคนหนึ่ง แล้วคร่ำครวญอยากเข้าไปขอเบอร์ แต่ไม่กล้า
ม. : พี่เบสท์เข้าไปขอให้หน่อย
ผม : ไม่ได้หวะ กูไม่ได้มาเพื่อขอเบอร์ อีกอย่างกูขอเบอร์สาวเป็นที่ไหน
ม. : พี่ใจผมมันสั่น ผมไม่กล้า
ผม : เอาดอกไม้ไปให้เค้าดิ
หลังจากพยายาม"บิ๊ว"อยู่นาน ม.ก็ทำในสิ่งที่แปลกที่สุดที่ผมเคยเห็นมาในชีวิตด้วยการซื้อดอกกุหลาบขาวไปให้(ขายในงานนั่นแหละ) และ...
ม. : เอ่อ ขอโท๊ดคับ ให้คุณคับ
สาว : อ่อ ค่ะ (ทำหน้าเขินๆ)
ม. : นี่.."เบอร์โทรศัพท์"ผมนะคับ
ผม : ??!
*****************************************
เรื่องสุดท้าย ตูมึนเล็กน้อย
#1 By -*- (203.155.23.11) on 2007-02-24 09:19